Inleiding
Jolanda is 56 jaar. Op jonge leeftijd verloor ze haar baarmoeder aan de behandeling van baarmoederhalskanker. Daarmee verloor ze de mogelijkheid om zelf zwanger te worden. Dat deed haar heel veel verdriet want ze wilde heel graag kinderen.
Geen opa en oma
Terwijl haar moeder zich zorgen maakten om Jolanda had Jolanda ook verdriet over het feit dat haar ouders nooit oma en opa zouden worden.
Na de behandeling pakte ze haar leven weer op en legde zich neer bij het feit dat ze zelf geen kinderen kon krijgen. Ze heeft adoptie en draagmoederschap wel overwogen. Twee trajecten die niet makkelijk zijn. Zij en haar man besloten hun kinderwens niet te vervullen.
Nu is ze 56 jaar en komt er een nieuw verdriet bij. Haar vriendinnen worden oma en vertellen hoe leuk dit is. Jolanda kan daar niet over meepraten.
Toekomst
Soms maakt Jolanda zich zorgen over de toekomst. Wie komt haar bezoeken als ze oud is? Ze realiseert zich dat kinderen en kleinkinderen geen garantie is dat er dan iemand langs komt.
De toekomst kan je niet voorspellen en Jolanda vindt dat ze een mooi leven heeft.
Dus ja, het gemis is er, maar ik heb ook zonder een hartstikke mooi leven. En de toekomst, dat komt ook wel weer goed.
Lees het hele artikel
Lee het verhaal van Jolanda op de website van EenVandaag (08 februari 2026)
Lees ook
